مصائب وبلاگ نویسی

خسته و کوفته از بیرون می آیید خانه،کمی استراحت میکنید بعد رایانه خود را روشن میکنید تا سری به وبلاگ تان بزنید و بازخورد آخرین مطلبتان را ببینید.اگر مثل من از پرشین بلاگ استفاده میکنید،بار اول که نام سایت را مینویسد و کلید اینتر را میزنید پیغام خطایی مشاهده میکنید.وقتی دوباره و چندباره عمل فوق را تکرار میکنید و یک دو جین پیغام، با مضامین مختلف و البته بی مربوط را مشاهده میکنید،کمی مشکوک میشوید.ممکن است مودم تان را ریست کنید و باز از نو امتحان کنید.وقتی باز هم نتیجه نمیگیرید، خوشبینانه فکر میکنید که نقصی ست موقتی، که یقینا تا فردا مرتفع خواهد شد.

ولی وقتی فردا باز هم آنچه دیروز دیدید را مشاهده میکنید،شستتان آگاه میشود که خبری است.در فیس بوک و توییتر جنجال به پا میکنید،به دوستان ایمیل میزنید تا شاید خبری بگیرید.هیچ کس در جریان نیست.خود پرشین بلاگ هم خبری نمیدهد،رسانه های دولتی و غیر دولتی،وطنی و غیر وطنی،مخالف و موافق هیچ یک خبری نمیدهند.اینجاست که از سایت مذکور ناامید میشوی و تلاش میکنی دل در گرو سایت دیگری ببندی.اما وقتی به گذشته های نه چندان دور مراجعه میکنی،حوادث مشابهی را میبینی.از کار افتادن بلاگفا و بلاگر و از همه قدیمیتر فیلترینگ ورد پرس ،همه و همه خاطرات شیرین وبلاگنویسی ات را مکدر میکنند.دیگر وبلاگ نویسی را کف روی آبی میپنداری که ممکن هر دم با فشاری مضاعف بترکد و شما رو در برزخ نوشتن فرو ببرد.

در این روزهای اخیر که پرشین بلاگ به کما رفته است،اکیدا خبری از مسئولین سایت مذکور نشد که آیا بدانیم پرشین بلاگ به نظر برخی فیلتر شده یا واقعا نقصی موقتی است.باز هم گلی به گوشه جمال بلاگفا که حداقل کاربر را در جریان امور میگذاشت.نمیدانم شاید انتظار من کاربر زیاد است اما من به عنوان یک کابر  فکر میکنم آنقدر حق داشته باشم که درباره آینده وبلاگم بدانم.در این چند وقت بارها سعی شد که این مطلب به گوش پرشین بلاگ برسد اما ندایی غیر مستقیم از پرشین بلاگ می آمد که میگفت:

من گوش استماع ندارم،لمن تقول!!

تا چند روز قبل گمان میکردم تنها استفاده از شبکه های اجتماعی از قبیل فیس بوک و توییتر در کشورم سخت و لایمکن است،اما مصائب وبلاگ نویسی را هم باید به آن اصافه کنیم.نمیدانم باز قرار است بار چنین مشکلاتی را قطعی کابل فجیره بر دوش بگیرد یا این بار قرار است بهانه ثقیل الباور دیگری بر مردم عرضه گردد.هر چه که بود،در این چند وقته پوست ما کلفت شده و به این راحتی شانه خالی نمکنیم.

به قول شاعر این نیز بگذرد.