به جرم روزه خواری آبرو میریزند اما. . .

" به جرم روزه خواری آبرو میریزند اما خود از همه ناپاکترند "،این جمله ای بود که محمد دادکان در واکنش به اخراج علی کریمی از باشگاه استیل آذین عنوان کرد.در این چند روزه از این دست اظهار نظرات که به نوعی در حمایت از علی کریمی بوده زیاد داشته ایم.از علی دایی و استیلی گرفته تا همبازی های علی کریمی در استیل آذین.به همه اینها کمپین های حمایتی که در فضای فیس بوک و توییتر و سایر شبکه های فضای مجازی ایجاد شده را هم اضافه کنید.

اینکه علی کریمی واقعا تظاهر به روزه خواری کرده را کسی قطعا تایید نکرده که به فرض هم اگر کریمی چنین عملی مرتکب شده باشد پیش خدای خود مسئول است و تاوان کارش را خود عهده دار است.اگر هم این کار کریمی پیگرد قضایی داشته باشد باز هم مسئول آن کسی دیگر است.حال سوال اینجاست که افشای روزه خواری علی کریمی واقعا چه دردی از مسئولین باشگاه دوا کرد که اینچنین در بوق و کرنا میکنند.طبق مبانی شرعی ما ،گناه علی کریمی ظلم به خدا بوده و گناه تهمت زنندگان به وی ظلم به ناس(مردم) است.خدا ممکن است از سر جود و کرم خود گناه بندگانش را ببخشد اما ظلم به مردم تنها با حلالیت طلبیدن از آن شخص بخشیده میشود.

خدا با آن همه عظمتش،فرصت جبران بزرگترین گناهان را به بندگانش داده است،خدا با آن همه بزرگی قبیح ترین اعمال ما را مخفی میکند،اما کاری که این ناجوانمردان کردند نشان داد که اینان که ادعای خداشناسی دارند به اندازه یک تازه مسلمان هم خدای خود را نمیشناسند.این ماجرا نشان داد برخی به اسم خدا،بر علیه رسم خدا قدم بر میدارند.ای شما هایی که حکم اخراج یک مسلمان گناهکار را دادید،خود بری از هر گناه و اشتباه هستید؟خود را فرزند پیغمبر میدانید که این چنین با اعتقادات یک جوان بازی میکنید؟

باور کنید بحث بر سر اخراج یک بازیکن نیست،بحث بر سر چرایی اخراج است.اگر واقعا آبروی یک انسان(که حتی مسلمان هم نباشد) برایشان اهمیت داشت، با زبان روزه تهمت روزه خوری را عامل اخراج نمی کردند.با این اخراج نه استیل آذین لنگ میماند و نه کریمی محتاج پول، اما این اتفاق تلخ که تلخیش بیشتر کام اسلام را آزرده،محبوبیت بیشتر کریمی و منفوریت بیشتر عاملین این کار را سبب گردید.

شرمتان باد؛این چنین آبرو میریزد،خدا به فریادتان برسد.