سه نمونه از دوگانگی های ذهن من

چند سال پیش به پیشنهاد چند تن از دوستان عضو شرکتی شدیم که کارهای فرهنگی میکرد.فروش کتب نفیسی چون شاهنامه و گلستان و بوستان سعدی و الی ماشالله.پس از چند ماه که که از فعالیت کج دار و مریض ما با این شرکت معلوم الحال میگذشت،از طریق اعلام سیمای سبز گلستان کاشف به عمل آمد که شرکت مذکور هرمی بوده و پول و وقت و از همه مهمتر اعتبار نداشته ما به تاراج رفته.من که آن زمان دوران دانشجویی را میگذراندم و در گرمای رو به زوال آبان ماه اهواز سپر عمر میکردم،شدیدا دچار گرفتگی حال شدم و تا چند وقت سر در جیب مراقبت فرو بردم به طوری که به روایت هم اتاقی ام(همان فرزند عمویم باشد که او نیز از طرف من مورد کلاهبرداری 300 هزارتومانی قرار گرفته بود)تا چند وقت من را با یک بشکه عسل هم توان خوردن نبود و به نوعی به سمبل اخم مبدل گشته بودم.پس از سپری کردن آن دوران مالیخولیایی ،برای تعطیلات نوروز به شهر مه و باران (گرگان خودما) بازگشتم.من که به نیت اعاده حق و حقوق بر باد رفته و البته به خاک مالاندن بینی این ایادی ابلیس به گرگان آمده بودم پس از چند روز گذران بیهوده وقت در دادسرای گرگان(مقابل استخر سیدین) دست از پا درازتر بیخیال ماجرا شدم.بعدها فهمیدم که سایت اینترنتی این دارالفساد که تمامی فرآیند فروش کتب نفیس از آن صورت میگرفت،همچنان باقیست و فیلتر نشده و از همه مهمتر با توجه به اطلاعات موجود در سایت همچنان این شرکت در حال فعالیت است.قسمت خنده دار اینجاست که زمانی که داشتم در این سایت ثبت نام میکردم،سایت را میبایست از روش های غیر معمول باز کرد چرا که فیلتر بود اما حال سایت راحت تر از قبل و با کیفیت بهتر در اختیار کاربر نگون بخت قرار گرفته است!و باز از همه جالبتر که یکی از دوستان من قبل از عضویت در این شرکت از پلیس 110،اداره اماکن و سایر مر مراجع قانونی تحقیقات کرده بود و سلامت این شرکت برایش حجت شده بود اما به گفته خودش زمانی که شرکت تعطیل شد برخی از این مراجع حرفهای گذشته خود را تکذیب و باقی هم اظهار بی اطلاعی می کردند.برای روشن شدن اذهان عمومی؛نام شرکت انتشارات فکر روز بود و سایت اینترنتی آن هم www.fsr.ir است.

حال سوالی که برای من و سایر دوستان فریفته شده ام باقیست این است که اگر فعالیت این شرکت هرمی بوده،پس چرا این شرکت در تهران و شهرهای دیگر همچنان فعالیت می کند و اما اگر این شرکت هرمی نبوده چرا از رسانه ملی این خبر کذب را پخش کردید و فعالیت آن را در گرگان ممنوع کردید.

چند وقتی است از طرف رسانه ملی تبلیغ میشود که مردم حق تکثیر محصولات را رعایت کنند. این شعار که جهت حمایت از تولیدات چند رسانه ای داخلی اعم از فیلم،موسیقی،بازیهای رایانهای و نرم افزار است کار خوبی است و به نظر من هرچند دیر اما قابل تقدیر است.خدا را شکر قیمت محصولات فرهنگی داخلی خیلی بالا نیست (کار ندارم که قیمت گذاری آنها واقعی است یا صرفا برای آنکه فروخته شود به این قیمتهای نازل اکتفا کرده اند) اما اگر رعایت نکردن کپی رایت یا همان حق تکثیر دزدی به حساب می آید و قطعا جرم محسوب میشود تکلیف آن تولید کننده محصولات خارجی چیست؟کپی کردن محصولات او جرم نیست؟باید قبول کنیم در شرایط فعلی در کشور ما امکان رعایت حق تکثیر نیست اگر هم قانونی وضع میشود ضمانت اجرایی قوی ندارد پس خواهشا احکام شرع و عرف را نسبی نکنیم، یعنی نتیجه آن شود که تکثیر محصولات داخلی حرام و تکثیر محصولات خارجی حلال تر از شیر مادر!!همین ویندوز ی که داریم از آن استفاده میکنیم چند صد هزارتومان قیمتش است اما بعید میدانم کسی در ایران از ویندوز اصلی استفاده کند.حال اگر به صدا و سیما کمی با دقت نگاه کنیم فاجعه بسیار عمیق تر است.اکثر فوتبال های باشگاهی اروپایی،اکثر فیلم های روزی که در تلویزیون پخش میشود همه از کانال های ماهواره ای ضبط میشوند که اگر قدرت مثال زدنی دوبلور های ایرانی نبود دیدن این فیلم ها کمی سخت تر میشد.اکثر فیلم های خارجی . فوتبالها اروپایی در حالت بزرگنمایی(zoom) پخش میشوند تا لوگو مربوط به شبکه پخش نشود.من قصد ایراد گرفتن از کسی را ندارم اما ما باید مشخص کنیم کپی رایت را رعایت کنیم یا نه؛ دیگر کشور تولید کننده اش مهم نیست.

مطلب دیگری که در ذهنم سنگینی میکند نحوه فیلترینگ سایتهاست،برایم سوال شده که درحالی که سایت یا وبلاگ اغلب شخصیت های سیاسی متمایل به اصلاح طلب و همچنین فراکسیون اقلیت مجلس شورای اسلامی فیلتر است، سایت پر تیراژترین روزنامه اسرائیل (هاارتص- www.haaretz.com) همچنان بدون فیلتر مانده.جالب است که تمامی یاوه گویی های مقامات رژیم صهیونیستی درباره ایران در همین روزنامه چاپ میشود.آیا خطر سایتهایی چون پارلمان نیوز،کلمه،سایت جبه مشارکت و غیره بیشتر از سایت روزنامه دولتی اسرائیل است؟؟

مطالبی که در بالا ذکر کردم سه نمونه کوچک از دوگانگی های بود که در چند وقت اخیر ذهنم را مشغول کرده بودند.نمیدانم این ها را سیاست دوگانه دولت در قبال یک سری از مسائل بدانم یا نوعی دوگانگی که در سیاست کلی کشور ما وجود دارد.شاید هر یک از این مسائل به تنهایی مسئله کلانی نباشد اما همین ریزه کاری ها ممکن است ایجاد کج فهمی و مشکلات بعدی را بکند.داشتن سیاست واحد در تمامی زمینه ها و جلوگیری از دوگانگی مطمئنا در رشد و تعالی جامعه ما مفید و موثر خواهد،آنچه که همه ما برای رسیدن بدان در جنب و جوشیم.